Social media richtlijnen, waar ligt de grens?

Social media richtlijnen, waar ligt de grens?

Veel bedrijven begrijpen nog weinig of helemaal niets van de mogelijkheden van social media. Wel snappen ze dat sociale netwerken flinke impact kunnen hebben op hun organisatie. Zeker wanneer werknemers interne zaken online bespreken. Om dit te voorkomen grijpt de een naar een algeheel verbod op het gebruik vanaf de werkplek, de ander komt met richtlijnen. Deze richtlijnen houden alleen niet na 18:00 uur op. Kan de werkgever zo ver gaan?

Een goed voorbeeld van een organisatie met duidelijke richtlijnen is computerbedrijf Intel. Op de site staat een heldere uiteenzetting van hoe iemand zich het beste online kan gedragen en op welke manier zij toegevoegde waarde kunnen bieden. Geen verboden, maar wel het (dringende) verzoek om de gedragscode van Intel te volgen. De richtlijnen zijn niet alleen voor werkgevers, ook voor contractanten. Ook CocaCola kwam begin dit jaar met uitgebreide social media richtlijnen.

De frisdrank gigant zegt ook expliciet dat de richtlijnen zowel gelden wanneer iemand namens het bedrijf communiceert op social media, maar ook onder persoonlijke titel. Gaat dit te ver? Wanneer iemand persoonlijk actief is op sociale netwerken en er geen link is naar het bedrijf, mag een werkgever dan 'eisen' dat je je op een bepaalde manier gedraagd? Het is natuurlijk helemaal niet gek dat bedrijven hun online imago en reputatie willen waarborgen met een set richtlijnen, maar waar ligt de grens?

Als het gaat om vertrouwelijke informatie van het bedrijf of een klant lijkt het me duidelijk, daar kun je niet zomaar over praten. Ook doe je geen uitspraken die het bedrijf kunnen schaden. Maar mag je niet zeggen dat je een rotdag hebt gehad op het werk of aangeven dat je flink bent gaan stappen? Natuurlijk kan het effect op internet vele malen groter zijn, dan iets dat op een verjaardag wordt besproken, maar met beperkende maatregelen kun je ook juist irritatie opwekken of een signaal afgeven dat er geen vertrouwen is.

Richtlijnen zijn goed als leidraad voor werknemers en zakelijke relaties, maar trek ze vooral niet teveel door. Social media kan namelijk ook heel positief uitpakken voor werkgevers, uit angst voor schade kan dit bij het opstellen van richtlijnen worden vergeten.

Werkgevers kunnen alles nog zo goed dichttimmeren, ontevreden klanten en werknemers stop je niet. Dat blijkt wel uit de site I Hate Dell opgezet door voormalig werknemers, voor werknemers en klanten die klachten hebben over het computer bedrijf Dell. 


Waar ligt volgens jou de grens? 

Reacties (16)

 

  • Goede en lastige vraag. Waar ligt de grens? Recent was ik ook bij een bijeenkomst over de richtlijnen van het CNV n.a.v. mijn kritiek erop: http://www.rectec.nl/2010/07/23/cnv-social-media-policy/

    De vraag was daar dus: kan je bijvoorbeeld politieke denkbeelden er onder laten vallen. Zeer lastig en afhankelijk van je positie. Bij het CNV is voor veel mensen de politiek ook zakelijk en dus kan het voor onderhandelaars anders zijn dan voor andere medewerkers bijvoorbeeld.

    Zelf denk ik dat een organisatie vooral mensen moet zoeken die bij ze passen, dat daar veel meer de crux zit. Eén van de aanwezigen gaf aan dat bij zijn bedrijf aan de lunchtafel wel eens felle discussies voor en tegen Wilders werden gevoerd. Daar kon hij goed mee om gaan. Dan is het ook niet erg dat mensen publiekelijk Wilders zouden steunen online denk ik. Echter, als je vindt dat dat laatste niet kan, moet je die mensen ook niet aannemen. Het grote probleem is dat we heel veel dingen in Nederland niet mogen vragen én dat heel veel grote bedrijven zo weinig cultuur hebben (mede omdat ze zo groot zijn) dat iedereen iets anders vind.

    Op de vraag dus waar de grenzen liggen: dat is dus afhankelijk van de organisatie. Werk houdt niet op na het dichttrekken van de deur, dus daar kán een bedrijf iets over zeggen. Mits het natuurlijk een relatie heeft met het werk. Ook is het aan de werknemer om te besluiten of men daarmee om kan en wil gaan. Strikte regels leidt als het goed is snel genoeg tot vertrek onder de toppers. Keuzes en consequenties.

    Sun 5 Sep 2010, 10:50


  • Ik ben dan weliswaar geen HRM-kundige, maar ook vanuit mijn discipline (communicatie) ben ik het volledig eens met de mening van Bas. Zeker gezien de trend 'transparantie' zit de crux veel meer in HRM dan in het daadwerkelijke social media management.

    Want door de trend van transparantie is HRM belangrijker dan ooit. In onze ´brave new world´ moet een bedrijf, merk of persoon echt zijn wie ze zegt. Zo niet, is de kans dat je door de mand valt groot.  Zie ook de vele fail-series op Twitter. Social media maakt dat reputatie en identiteit dichtbij elkaar moeten liggen. De bedrijfscultuur is daarmee belangrijker dan ooit -in ieder geval bij front- en midoffice. Helaas nog m.u.v. de lage lonenlanden (productie).

    Met goede HRM zorg je er dus voor dat je pro-actief bouwt aan je gewenste identiteit (is vaak ook gewenste reputatie). Zo'n policy is dan niet meer dan een logisch voortvloeisel vanuit het bedrijfs-DNA. Het zou niet eens expliciet moeten zijn. Net als een telefoonprotocol of clean desk policy. Het is er wel, maar is niet iets dat je op hoeft te zoeken. Het is logisch.

    Daarnaast verwacht en hoop ik dat dankzij de trend van transparante we op grotere schaal eerlijke (transparante) berichten minder snel vanuit taboes beoordelen. Blijkt iedereen gewoon mens ;-)

    Sun 5 Sep 2010, 14:50


  • @Daalmans: dank je en helemaal mee eens. Wat ik grappig genoeg overigens nog wel merk (ik zit tussen het HR vlak en communicatie/marketing in) is dat corporate communicaties nog wel heel vaak dwars ligt in veel dingen. Als ik een video interview doe met iemand zijn er behoorlijk wat bedrijven die eisen dat ze het mogen inzien en dat er dingen geknipt moeten worden als het hun onwelvallig is. Ik stel altijd dat interviews juist onge-edit online komen, dat is vaak juist geen optie voor hen.

    Sun 5 Sep 2010, 15:15


  • @Bas Dat vind ik niet zo gek. De overweging vanuit corporate communicatie is m.i. vanuit dat perspectief geheel legitiem. Als de huidige inhoud nog niet de juiste is, dan liever niet tonen... of hoogstens alleen de verpakking. Dat is uiteraard reputatiemanagement-oude-stijl, maar die stijl ontwikkelde zich niet voor niets natuurlijk. De inhoud rammelt vaak nogal.

    Voorwaarde voor 'de nieuwe stijl' is dus vooral een geschikte inhoud, dankzij HRM en een goed product of dienst. Is de inhoud goed, dan is corporate interventie ook niet nodig. Dan wordt het voor corporate communicatie meteen een zeer interessante kans. Het maakt de communicatie authentiek en transparant, goud waard in deze tijden.

    Sun 5 Sep 2010, 15:39


  • @Daalmans: volgens mij als iemand gelegitimeerd is om te spreken over een bepaald onderdeel namens de organisatie, is de inhoud dus altijd goed. Het probleem is vaak dat de inhoud wel de waarheid is, maar niet wat het bedrijf zou willen dat de waarheid is...

    Sun 5 Sep 2010, 16:46


  • Dag Noesja,
    Goede post! Klasse.

    Heb geen gericht antwoord op de vraag. Maar wilde alleen zeggen erover:

    Ik denk dat de grens bepaald kan worden n.a.v. het formaat van het bedrijf, de sociale invloed dat het heeft en dat er ook moet gekeken worden naar de inhoud van de socialmediaberichtgeving. Soms zie ik op Facebook kiekjes van perikelen bij iemand op kantoor, maar ik als ontvanger van de berichtjes pik dat niet op als negatief/positief voor het bedrijf maar ik denk meer richting degene die het post.

    Het is heel afhankelijk van allerlei gegevens.

    Mon 6 Sep 2010, 10:21


  • Goede post Noesjka. En prima reacties ook al dame en heren. Ik sluit me ook wel aan bij wat Bas zegt. Vanuit werkgeversperspectief. Wat voor organisatie wil je zijn? Een organisatie die toestaat dat er persoonlijkheden zijn stralen ook wel wat uit. Daarnaast kun je de scheiding tussen werk en privé als werkgever of werknemer wel maken. De buitenwereld interesseert dat niets. Die oordelen zelf wel. Als je begint te redeneren vanuit het beeld dat je wil laten bestaan vanuit zowel het perspectief van werkgever als werknemer dan kom je automatisch tot iets pro-actiefs en contstructiefs. Contentcreatie die vaak goed is voor zowel werknemer als werkgever.

    Mon 6 Sep 2010, 23:31


    • Falco Aves

    Een interessante vraag, met helaas verontrustende antwoorden...

    Niemand gehoord van artikel 8 EVRM?!

    Tue 7 Sep 2010, 00:22


  • Nope, die moest ik even opzoeken: http://www.ivir.nl/wetten/eu/art8EVRM.HTM

    Het gaat hier niet om een schending van je privéleven. Het gaat om een match tussen normen en waarden van de werknemer t.o.v. van die van zijn werkgever.

    Die match is belangrijker dan ooit... zeker in de wereld waarin privé en werk meer en meer in elkaar overlopen. Waarin transparantie en authenticiteit de nieuwe standaarden zijn.

    Als je tegen de kernwaarden bent van je bedrijf kun je er beter niet werken. Was altijd al zo natuurlijk, maar is nu meer dan ooit het geval. Maar met wie je trouwt is nog steeds vrij, geen paniek.

    Tue 7 Sep 2010, 07:48


  • @Jos: dank je, het enige lastige hieraan is wel dat je dan ook bereid moet zijn de consequenties als organisatie te accepteren. Ik denk dat de meeste daar moeite mee hebben.

    @Falco: inderdaad, niet mee bekend, maar inmenging (wat je mag denken) is iets anders dan dat jij de consequenties moet dragen van je standpunten. Ik ben wel benieuwd naar jouw standpunt dan in de volgende zaken:

    - Sarrazin, man beweert in een boek dat alle joden een bepaald gen hebben en dat de enige economische waarde van Turken in Berlijn het verkopen van fruit is. Hij is directeur bij de Bundesbank. Zijn uitspraken zijn mogelijk zelfs tegen de wet, dus de wetgever mag hem dan achter de tralies doen, maar een werkgever niet ontstaan? Is dat wat je zegt?

    Zo kan ik nog wel een tiental voorbeelden bedenken. Echter, wat Daalmans zegt: de match is steeds belangrijker en je zou alleen moeten willen werken waar je bij past. Ik denk dat die privé vraagstukken steeds belangrijker worden, mede door de transparantie van social media. Het gaat er dus niet zozeer om wat je wel en niet mag zeggen, maar wel of je ergens nog zou moeten willen werken.

    Tue 7 Sep 2010, 08:18


  • @Falco
    Niet concreet van gehoord maar ik ben liever iemand van de praktijk.

    Tue 7 Sep 2010, 08:33


    • Falco Aves

    @Daalmans: Als een werkgever (of overheid, of wie dan ook) jouw probeert voor te schrijven of op te leggen wat jij in jouw eigen tijd doet, is dat een inmenging in jouw privéleven. Er wordt slechts een uitzondering gemaakt voor "de goede zeden".

    @Bas: Daar is het strafrecht voor! Iemand die uitspraken doet die strafbaar zijn binnen die jurisdictie zal vervolgd moeten worden en voor de rechter gedaagd. Die bepaalt vervolgens of iemand veroordeelt wordt en welke straf erbij hoort.
    In Nederland geldt dat krachtens artikel 678 BW de werkgever in zo'n geval over mag gaan tot het verlenen van ontslag op staande voet en zou zelfs een schadevergoeding kunnen eisen. Daarbij hoeft een uitspraak in een strafzaak voor de rechter niet afgewacht te worden.

    @Jos: Het EVRM heeft in Nederland een directe werking, dus of je je ervan bewust bent of niet, het *is* (ook jouw) dagelijkse praktijk!

    Wed 8 Sep 2010, 12:33


  • @Falco daar twijfel ik ook niet aan. Maar juridische gronden zijn voor mij in communicatie van invloed maar zodra zij te belangrijk worden gaat er 9 vd 10 keer communicatief gezien iets ontzettend mis.

    Wed 8 Sep 2010, 13:12


  • Waar de grens ligt is naast de algemene morele normen vooral ook erg afhankelijk van het bedrijf en de omgang met elkaar aldaar intern.
    Met name de strategie en het beleid ten aanzien van het inzetten en gebruiken van Social Media, waarin de richtlijnen ook beschreven zouden moeten zijn. Belangrijk is dan natuurlijk wel dat deze bekend zijn en dat ze door iedereen onderschreven / ondersteund worden.

    Helaas is die strategie en beleid vaak nog ver te zoeken. Heb daarom zelf net een draaiboek Zakelijk inzetten Social Media gestart: http://ttiny.nl/tr/?c=655486

    Gr. Hans

    Wed 8 Sep 2010, 13:42


  • @Falco: maar nazi sympathieën in Nederland zijn niet strafbaar, toch weet ik niet of ik een nazi in mijn organisatie zou willen (als ik werknemers heb). Of eigenlijk weet ik dat wel. Daar ligt het probleem wat mij betreft. Er zijn heel veel dingen niet strafbaar, maar wel zeer laakbaar.

    Wed 8 Sep 2010, 17:04


    • Falco Aves

    Het uiten van nazi sympathieën is wel degelijk strafbaar! Ideeën en gedachten zijn dat gelukkig niet.
    Ik ben het met Hans Theeuwen eens dat het in een ieders belang is om te strijden voor Het Vrije Woord. De kanttekening die ik daarbij wil maken is dat het recht om iets te zeggen, niet automatisch betekent dat het ook gezegd moet worden...

    Elke organisatie krijgt de medewerkers die het verdient. Het begrip 'normen en waarden' is helaas wat uitgewoond na veelvuldig misbruik door politici, maar zou met voorbeeldgedrag door het management kunnen dienen als leidraad voor de alle medewerkers. Ook op het terrein van social media.

    Tue 14 Sep 2010, 23:35

Reageren

  • E-mail adres wordt niet getoond

  • HTML niet toegestaan. URL's worden automatisch clickable.

    * Verplicht veld


Gerelateerde video's

  • Google recap 2011
  • Jeremiah Owyang over het opzetten van een social media strategie voor je bedrijf
  • Vang een beeld!
  • Mixed-up
  • The World of Social Media 2011
  • Don't be a bully loser
  • Persoonlijke service KLM via YouTube
  • The Hobbit- Production Video #1

Stylecowboys Shop
 

Mooi gevonden

Handige paskamers bij Victoria's Secret


Dutch Cowgirls TV




Nieuwsbrief

Schrijf je in voor de DCG nieuwsbrief:


Zoeken


Upcoming

Flickr

  • Elke Koningin heeft een Koning nodigHandige paskamers bij Victoria's Secret
  • Tuinkabouter schrikt zich een hoedjeNieuwjaar BBQ RedBanana
  • Nieuwjaar BBQ RedBananaNieuwjaar BBQ RedBanana
  • Nieuwjaar BBQ RedBananaNieuwjaar BBQ RedBanana
  • Nieuwjaar BBQ RedBananaNieuwjaar BBQ RedBanana
» DCG op Flickr


RSS Feed