Social mediastress

Social mediastress

Social mediastress. Nu lees ik voor mijn werk bij de Volkskrant best veel kranten en websites, maar ik kan mij niet herinneren er ooit een goed trendverhaal over gelezen te hebben. Toch lijkt het mij een best alomtegenwoordig fenomeen.

Ik heb me in de loop der jaren bij zoveel nieuwe, veelbelovende hypes aangemeld, ik ben compleet de weg kwijt.

Een gedateerd profiel hier, oude foto’s daar en een rij met vriendenuitnodigingen elders.

En dat terwijl je digitale representatie best belangrijk is geworden. Vrienden, collega’s, toekomstige bazen, potentiële geliefden, je wordt door iedereen gecheckt online. En die mensen kunnen een vreemd beeld van je krijgen als ze een stoffige weblog tegenkomen vol met foto’s uit je feestende studententijd, of suggestieve berichtjes op je Hi5-profiel waar je allang niets meer mee hebt gedaan. Het bijhouden en updaten van al je verschillende profielen is nogal een klus.

 

Digitale identiteit
En dat je digitale identiteit op het spel staat is nog maar één kant van de medaille, je sociale contacten die je soms verwaarloosd is de andere. Zo was ik afgelopen vrijdag jarig. Ook dit jaar was er weer een substantiële kwantitatieve stijging van het aantal felicitaties. Kwantitatief, niet kwalitatief.

 

Vroeger, en nu probeer ik niet nostalgisch te klinken, want ik hou van kwantiteit daar het gaat om felicitaties, kreeg ik wat telefoontjes op de huistelefoon en wat kaartjes per post. Al gauw kwamen daar de sms’jes bij en de e-mailtjes danwel virtuele kaartjes. Dit jaar sloeg alles: telefoontjes, sms’jes, e-mails, Hyvesmailtjes, Hyveskrabbels, tikken, Facebook wall-posts, pokes, er gingen mensen tegen me msn’en en kwekken, ik kreeg Tweets… en een kaartje per post (bedankt oma).

 

Ik klaag niet, het is lief bedoeld, maar verwachten al die mensen een berichtje terug? Het zorgt toch voor een tikkeltje extra stress. Ik heb net mijn blog gerestyled, mijn Last.fm account geupdate, wat Tweets verstuurd, enkele krabbels en wall-posts beantwoord en ik vind het wel weer even genoeg. Het geeft wel een heerlijk gevoel om de dingen weer eens opgeruimd te hebben. Rommel op je sites geeft een even slecht gevoel als een stapel afwas, voor mij althans. 

 

Dit filmpje nails it:

Reacties (4)

 

  • met het grote verschil dat het opruimen van sites en profielen een stuk leuker is dan de afwas doen :P

    Wed 16 Jul 2008, 19:03


  • Maar ondertussen: mybloglog, bloglines, technorati, flickr, twitter en vimeo alleen al op deze website..Stress creeer je zelf?? ;)

    Wed 16 Jul 2008, 21:31


  • Haha ja natuurlijk creeer je die stress geheel zelf - maar zo is het bijna altijd met stress toch? Omdat men geen keuzes kan maken en overal aan mee wil doen...

    Thu 17 Jul 2008, 09:56


    • farah

    keuzestress, hm, zo herkenbaar, ik ben er maar mee gestopt. Alle sites bijhouden. Persoonlijk contact ga ik voor. En een eigen private VIP email list
    waar ik nauwkeurig bijhou wie zakelijk en/of prive benader. En die nodig ik danuit voor persoonlijk contact. Werkt prima. Lekker overzichtelijk.

    Fri 15 Aug 2008, 11:21

Reageren

  • E-mail adres wordt niet getoond

  • HTML niet toegestaan. URL's worden automatisch clickable.

    * Verplicht veld


Gerelateerde video's

  • C&A introduceert realtime likes op kleerhangers
  • In flight social networking with KLM
  • Statusupdates van gene zijde
  • Facebook Timeline
  • Jeremiah Owyang over het opzetten van een social media strategie voor je bedrijf
  • Vang een beeld!
  • The World of Social Media 2011
  • The social network 2

Stylecowboys Shop
 

Mooi gevonden

Handige paskamers bij Victoria's Secret


Dutch Cowgirls TV




Nieuwsbrief

Schrijf je in voor de DCG nieuwsbrief:


Zoeken


Upcoming

Flickr

  • Handige paskamers bij Victoria's SecretTuinkabouter schrikt zich een hoedje
  • Nieuwjaar BBQ RedBananaNieuwjaar BBQ RedBanana
  • Nieuwjaar BBQ RedBananaNieuwjaar BBQ RedBanana
  • Nieuwjaar BBQ RedBananaNieuwjaar BBQ RedBanana
  • Nieuwjaar BBQ RedBananaNieuwjaar BBQ RedBanana
» DCG op Flickr


RSS Feed