De fake it-generatie

De Aldi is geen taboe meer is voor de hogere inkomens, en replica’s van high end merken blijkbaar ook steeds minder. Sterker nog, misschien zijn de Aldi en fake design wel een statement van de eigenzinnige consument? Het taboe dat er op budget shopping rustte is in ieder geval verdwenen.

Uit het onderzoek in Admap komen zes factoren naar voren die bijdragen aan de namaakcultuur: betere kwaliteit van de producten zodat er weinig verschil meer is met het origineel, het nadoen van celebrities, democratisering van de consumptie van luxegoederen, groeiende sociale acceptatie, grotere verkrijgbaarheid en onvoldoende opsporingsfaciliteiten.

Het probleem voor luxury merken is dat er zoveel vraag naar de fakes is. Of dat ze in ieder geval gretig worden afgenomen. Het is ook niet meer nodig om naar Shanghai af te reizen om een imitatie-designer op de kop te tikken. Je stapt de markt op en je hebt er één. Exclusiviteit wordt steeds minder een USP.

Dus wat te doen in luxury-land? Veel high end merken maken nu naast exclusief al prêt-a-porter. Maar of dat nu echt goedkoper is... Betaalbaar design wordt bij hoger opgeleide 20ers en 30ers ook goed ontvangen; kijk naar een Dolce Gusto of de spullen van Loods 5. En de celebrities? Ik weet niet; als ik zoveel geld zou hebben zou ik waarschijnlijk toch verdrinken in the real thing.