Je online psychologisch profiel (2)

Vorig artikel Volgend artikel

In een eerdere blog schreef ik over de heren Nitesh Dhanjani en Akshay Aggarwal, die zich verdiepen in het traceren van iemands psychologisch profiel. Dat doen ze door gebruik te maken van de kanalen waarop een persoon informatie achterlaat, zoals Twitter, Hyves, Myspace, etc.

Je online psychologisch profiel (2)

Laat ik even vooropstellen dat wat de heren schrijven niet wetenschappelijk onderbouwd is en ‘vage’ theorieën zijn maar die naar mijn mening wel deel van de toekomst kunnen gaan uitmaken.

 

Aangezien op mijn vorige blog de vraag was gekomen jullie op de hoogte te houden van de ontwikkelingen ten aanzien van deze tool, heb ik een poging gedaan aan te geven hoe het systeem werkt, wat je er mee zou kunnen maar ook wat vooralsnog de implicaties zijn om deze tool te gebruiken.

 

Hoe gaat het een en ander in zijn werk?

Nitesh geeft aan dat hij door gebruik te maken van verschillende kanalen, als twitter, facebook en iemands blog, informatie verkrijgt die hij tot 1 RSS omvormt via bijvoorbeeld pipes van Yahoo. Vervolgens koppelt men de rss aan kleuren, waarbij de kleuren verschillende emoties toebedeeld worden (het “mood board”). Wellicht wat ingewikkeld vandaar dat Nitesh er een mooi plaatje bij heeft geplaatst.

 

Analyse%20via%203%20kanalen

 

In het volgende voorbeeld heeft Nitesh gebruik gemaakt van diverse commercials om vervolgens met een “mood board” te analyseren hoe mensen via Twitter op deze commercials hebben gereageerd. Ik zou zeggen kijk het filmpje want daarin demonstreert Nitesh hoe hij d.m.v. zijn "mood board" te werk is gegaan.

 

 

Tevens heeft hij een screen shot van de gebruikte woorden gemaakt en deze gekoppeld aan kleuren die aangeven of iets positief of negatief wordt beleefd. In dit voorbeeld staat rood voor boos, blauw voor verdrietig en geel voor blij. Daarnaast ontwikkelt de afbeelding zich zoals een tagcloud waarbij woorden die vaker voorkomen groter afgebeeld worden. wordcloud_2

 

Wat kun je nu met die geanalyseerde informatie?

Het verhaal van de heren is eigenlijk een afgeleide van het project ‘We feel fineopgericht door Jonathan Harris en Sep Kamvar. “We feel fine” gebruikt een enorme database aan gegevens van gebruikers, omgevingsfactoren, woorden die emotie uitdrukken en foto’s die op het web worden gepubliceerd om vragen te beantwoorden als: “Do Europeans feel sad more often than Americans?”, “Do women feel fat more often than men?”, “Does rainy weather affect how we feel?”, “What do people feel right now in Baghdad?”.

 

Analyse marketingcampagnes

Bovenstaand voorbeeld geeft aan wat je met een dergelijk “mood board” en het traceren van emoties online zou kunnen doen. Internationale vergelijkingen kunnen worden gemaakt waarbij allerlei omgevingsaspecten gekoppeld kunnen worden die van invloed zijn op het gevoel. Nitesh en Akshay gaan eigenlijk nog een stapje verder door het analyseren van één enkele individu. Je zou dus zoals in het voorbeeld kunnen analyseren wat een individu van een bepaalde reclame vindt. Tevens kun je onderscheid maken in groepen zoals vrouwen, mannen of jongeren. Je zou deze tool zowel als business tool in kunnen zetten om bepaalde marketingcampagnes te analyseren maar ook andere toepassingen zijn denkbaar. 

 

Criminologie

Nitesh geeft op zijn blog een voorbeeld van een (zelf)moordenaar die enkele dagen, voor de moord op zijn vrouw en zichzelf, zijn profiel op Myspace aanpast en ander woordgebruik introduceert dan voorheen. Nitesh heeft op zijn profiel een analyse met het mood board losgelaten om zo een psychologisch profiel te kunnen opstellen. Derden, bijvoorbeeld psychologen, zouden hier ook nog diverse persoonlijkheidsdimensies aan kunnen koppelen zoals de persoonlijkheidstheorie de Big Five. Hieruit zou je conclusies kunnen trekken over de stemmingswisselingen van deze man.

Had door een dergelijke tool de moord voorkomen kunnen worden? Dat is ook de vraag die Nitesh zich stelt, elk individu op deze aardbol in de gaten houden lijkt onmogelijk. Maar preventief zou men wel geregistreerde criminelen kunnen blijven analyseren.

 

Implicaties

Hiermee kom ik eigenlijk meteen bij de moeilijkste vraag in dit hele verhaal: hoe zit het met de privacy van het individu? We weten dat sociale netwerken als Hyves, Linkedin, Facebook etc. door werkgevers worden gebruikt om te traceren wie ze op sollicitatiegesprek krijgen. Een onderwerp waarover al veel is gespeculeerd. In principe geeft een persoon zelf de vrijheid een kijkje te nemen in zijn profiel door informatie online te zetten maar of deze ook daadwerkelijk gebruikt mag worden voor dergelijke analyses is een lastige discussie. Ook dit is een vraag die de heren zichzelf stellen en waarmee ze nog worstelen.

 

Kortom, zoals Nitesh zelf ook aangeeft op zijn site, een krachtige tool om gevoelens en beleving met betrekking tot verschillende doeleinden online te analyseren. Te denken valt aan marketing of brandingcampagnes maar ook om preventief te werk te gaan ten aanzien van criminele activiteiten. Mocht je meer willen weten, zie dan de blog van Nitesh.

 

Als psychologe in spe en internetfreak ga ik helemaal uit mijn dak van dit soort info, dat mag duidelijk zijn!

 

 

 

Reageren is uitgeschakeld omdat er geen cookies opgeslagen worden.

Cookies toestaan Meer informatie over cookies