Yayoi Kusama - Mirrored Years

Yayoi Kusama (1929) is een Japanse artieste die op haar 27ste naar New York verhuisde. Ze werd vooral bekend door haar kunst met spiegels, lichteffecten en polka dots. Haar werk raakte in opspraak omdat ze in de jaren '60 naakte mensen beschildere met stippen. Vaak werden deze kunstuitingen door de politie beëindigd. Ze is een tijdje niet meer populair geweest tot ze oud met nieuw werk ging combineren.

Ik zal een indruk geven van de tentoonstelling, maar zo lijkt het allemaal erg plastisch. Je moet er gewoon zelf heen gaan om het psychedelische effect van Yayoi Kusama mee te maken. Het is allemaal erg indrukwekkend en je moet het gewoon zelf zien.

De tentoonstelling begint zoals de titel al aangeeft met spiegels. Je komt in een gang met ronde spiegels aan de muur en op het plafond. Aan het einde van de gang is een twee splitsing. Aan de ene kant is een enorme kamer met een soort enorme fatboys, maar dan met lucht gevuld. Aan de muur hangen schilderijen die haar obsessieve kant laten zien. Met een marker heeft ze meer dat 50 schilderijen gemaakt, ze is daar nog steeds mee bezig. Deze schilderijen kenmerken zich door stippen, lijnen, ogen en hoofden. Ik werd er misselijk van want het had een erg psychedelisch effect.

Na deze enorme ruimte was een volgende ruimte met een enorm scherm waar haar leven op stond. Op andere schermen stond haar eigen werk, zoals de beschilderde naakte lichamen met stippen. Zijzelf op foto's in het industriele tijdperk en nog meer van haar werk. Bij deze ruimte waren ook twee kleine kamertjes. Het ene kamertje had allemaal witte gevulde lappen stof, wit met rode stippen. Overal in dit kamertje waren spiegels, zodat de stippenze oneindig door leek te gaan. Zo was ook het andere kamertje maar dan met allemaal gekleurde lampjes. Op de grond was water zodat het ook onder je door leek te gaan.

 Terug naar de gang met spiegels kwam je in een andere kamer terecht. Hier lagen op de grond grote metalen bollen. Een soort rode sprieten met zwarte stippen en een boot met weer gevulde stukken stof, een soort knuffel boot. Onder en om de boot waren allemaal foto's hiervan, wat een soort Andy Warhol effect gaf. Verder in het museum was nog een oranje muur met stippen en foto's van haar en haar werk, zoals de macaronivrouw.