Rotterdam toonde een maand lang haar feminine
kant, zo jubelden billboards en krantenkoppen. Typisch zo’n moment waarop zelfs
de meest nuchtere Rotterdamse havenarbeider weet dat de trend geland is bij
de massa en over zijn hoogtepunt heen is. Ingepikt en ingekapseld door een
stelletje dwazen dat niet verder kijkt dan een billboard groot en een
persbericht lang is.
Een typisch staaltje van pinkwashing: Oude wijn, verpakt
in nieuwe zakken. Roze zakken. Jammer, want juist onder dat dunne roze laagje
liggen de kansrijke en interresante ontwikkelingen, die niet geraakt worden door een
‘Venus arrangement’ (zoete verwennerij op 100 meter hoogte!) in de Euromast.
Want terwijl de trend volgens sommigen alweer
uit is (lees: uitgemolken), staan we feitelijk pas aan het begin van
interessante veranderingen die de feminisering van de maatschappij met zich
meebrengt. Veranderingen die veel verder gaan dan een stukje chocolade voor
mevrouwtje.
Onder dat dunne laagje ontstaan nieuwe business modellen, waarbij niet het 'hebben' maar het 'delen' centraal staat. Waarin de ervaren overvloed (waaruit menig consument al lang niet meer kan kiezen) met behulp van techniek,
slimmer wordt ingezet en uitgeruild.
Uitruilmodellen als couchsurving, waarin
men een logeerkamer of bank aan elkaar uitleent, of het minder op cyberhyppies
gerichte en snel in populariteit
groeiende ‘
fractional
sailing’, Een model waarbij een groep eigenaren hun boten delen, zodat men
nu eens een weekendje in Zeeland, en dan eens een weekje op de Caribbean kan
varen.
Meer plezier, minder gedoe tegen gelijke kosten. En omdat je naast
gebruiker ook eigenaar blijft laat je het wel uit je hoofd om onzorgvuldig met het
materiaal om te gaan. Zet dit door, dan houden we ons over tien jaar niet meer
bezig met concurreren, maar met het optimaliseren van gebruik, dan bestaan
organisaties niet meer bij gratie van verkoop, maar bij gratie van bemiddeling
en onderhoud, het bestendigen van de lange termijn. Communicatie gaat dan niet
om verleiden, maar om verbinden.
Jammer ook omdat de ontwikkeling leidt tot
nieuwe waarderings- en beloningsystemen, die nog maar weinig organisaties,
bedrijven en instellingen begrijpen, laat staan dat ze er hun voordeel mee
doen. Beloningsystemen die naast geld andere waarden benoemen, die de
hiërarchie rond dat oude geld op hun grondvesten doen wankelen.
Waarin, zoals
bij
Sellaband.com, niet de
platenmaatschappij, maar de luisteraar beslist of iemand het ‘verdient’ om
verder te komen. Waarin niet een bank, maar de uitleners beslissen wie recht
hebben op een investering. Waarin de productontwikkeling tot stand komt via
loyale gebruikers en niet wordt afgeschoten in een eindeloze strompeltocht naar
de top van de organisatie. Waarin men, in ruil voor het benoemen van voorkeuren
en wensen, fictief geld krijgt om fictieve spullen te vergaren in een fictieve
tweede wereld.
De echte vrouwelijke stad is een speeltuin
waarin men al spelend leert wat door anderen gewaardeerd wordt, waar de energie
die je ergens in steekt het best tot zijn recht komt. Met calculatiesystemen
die meer dimensies in zich hebben dan het eendimensionale geld. Want dat platte
geld, dat maakt nog maar een heel klein deel uit van dat wat we zoal uitruilen,
daarvoor heeft de immer innovatieve Rabobank ons prachtig middel gegeven, het
SMS betalen, een portemonnee die je toch altijd bij je hebt, die het kleingeld
afschermt van het grote geld, van de echte zeker- en kwetsbaarheden.
In de vrouwenstad van de toekomst mobiliseert
de techniek vraag en aanbod op het moment dat men er aan toe is, daar waar het
makkelijk af gaat. Een uurtje over?
Amazons
Mechanical Turk vertelt je waar in de buurt je capaciteiten tijdelijk van
nut zijn (en schrijft de toegekende waarde direct bij op je conto).
In de vrouwenstad van morgen wordt een deel
van de zorg uitgevoerd door buren en buurtbewoners, niet omdat het moet, maar
omdat het geen moeite is even te kijken op de ‘Buurt-Twitter’ of de buurvrouw
nog brood nodig heeft. In de vrouwenstad van morgen zijn geen opstoppingen en
files omdat we, weer via dat mobieltje, onze Big Sister, inhaken op bestaande
vervoersstromen.
Maar goed, gelukkig heeft een zomers buitje het
dunne laagje roze verf al weer van de Stad aan de Maas gespoeld. Dit weekend is het
luchtruim vrijgegeven aan de echte mannen van de Red Bull Air Race.