Jongeren alleen beschermd bij Publieke Omroep

De Kijkwijzer is ingevoerd om ouders inzicht te geven in schadelijke content in films, series of tv-programma's. Zo ziet de opvoeder in een oogopslag of iets wel of niet geschikt is voor een kind van een bepaalde leeftijd. De Kijkwijzer bepaalt tevens dat content geschikt voor 12 jaar en ouder vanaf 20:00 uur uitgezonden mag worden en content voor 16 jaar en ouder vanaf 22:00 uur. Kijkwijzer is er niet alleen voor de Publieke Omroep, maar ook voor bioscopen, videotheken en de commerciële zenders.

De overheid wil dezelfde regels nu doorvoeren voor internet. Het idee is om uitzendingen die niet geschikt zijn voor jongeren tot een bepaalde leeftijd tot 20:00 of 22:00 - afhankelijk van inhoud- te vergrendelen met een pincode. Er wordt nu echter alleen gesproken over het vergrendelen van Uitzending Gemist. De gemiste televisieprogramma's van RTL en SBS hoeven niet geblokkeerd te worden tot een bepaald tijdstip. Geen 'gelijke monniken, gelijke kappen', maar een uitzonderingspositie voor de Publieke Omroep. Zij hebben de Kijkwijzer overigens ook al doorgevoerd online. Nu zijn de herkenbare icoontjes van Kijkwijzer op Uitzending Gemist al te zien bij de programmaomschrijving en komt het in beeld bij de start van een aflevering.

Menig ouder laat zijn kind wellicht eerder een aflevering van Penoza zien, dan van OhOhCherso. Het gaat echter niet over welke zendgemachtigde de meest geschikte content uitzend voor jongeren. Over smaak en inzicht valt te twisten. Wanneer er -door een overheidsinstantie- gesproken wordt over het 'doortrekken van regels' zou dit voor alle zenders en omroepen moeten gelden, niet voor slechts een deel. Jongeren beschermen tegen schadelijke content werkt niet in een niche, het internet barst van beeldmateriaal dat niet heel geschikt is voor jongeren. Bovendien zijn veel (publieke) programma's ook terug te vinden op YouTube. Hoe ver moet de overheid gaan in het beperken van internet, waar ligt de grens en is een pincode wel effectief?