'Alles wat we wilden' Documentaire om goed over na te denken
Gisteravond was de documentaire 'Alles wat we wilden' te zien op de VPRO. Helaas had ik hem gemist, maar ik hem zojuist gezien op Uitzending Gemist. Op de website van de VPRO wordt de documentaire als volgt beschreven:
Documentaire van Sarah Mathilde Domogala over jonge ambitieuze mensen en de tol die ze achter de schermen betalen voor een schijnbaar perfect en succesvol leven. 2010. The sky is de limit. Iedereen kan een ster zijn én mooi én populair. Waarom ben je dat dan niet? Onze dromen zijn groot, wild en oneindig. In een omgeving van 'meer is beter', lijkt 'genoeg' niet meer te bestaan. De documentaire is een visueel tijdsdocument waarin het streven naar het hoogst haalbare in alle facetten van het leven zegeviert; sociale status, perfect uiterlijk, flitsende carrière, de ideale partner en een fantastische smaak. De film volgt vier jonge, creatieve, ambitieuze mensen die ogenschijnlijk een glanzend en gelukkig leven leiden. Emiel (29) probeert een carrière als reclameregisseur van de grond te krijgen in Londen, wat de nodige stress en teleurstelling met zich meebrengt. Mireille (27) heeft een interessante baan bij een NGO in Brussel, maar blijft de frustratie voelen dat ze eigenlijk haar creatieve talent zou moeten ontwikkelen, maar wat is dan eigenlijk haar talent? Niki (28) is modeontwerpster en stelt hoge eisen aan zichzelf en haar werk. Eisen die ze niet elke dag kan waarmaken tot haar grote verdriet. En Daniel (25) is net afgestudeerd aan de kunstacademie en moet het nu gaan maken in de 'echte wereld', maar hoe moet dat als niet alles vanzelf gaat? Gaandeweg wordt zichtbaar wat het van hen vergt om alle ballen in de lucht te houden. Wat eisen ze van zichzelf? Hoe komen ze aan die norm? Willen ze niet gewoon te veel? Langzaam komen hun twijfels en angsten aan het licht. De film biedt een verontrustende blik achter de schermen; hoe groter de illusie van uiterlijk succes, hoe wranger de eenzame uren thuis blijken.
Je kunt de documentaire hier bekijken: http://player.omroep.nl/?aflID=11257996
De documentaire is met prachtige shots in elkaar gezet. De playlist is zeer passend en erg mooi. Maar het belangrijkste is de herkenbaarheid van het onderwerp voor ambitieuze twintigers van nu. Dit is iets waar meer jonge mensen mee te kampen hebben, maar wat kun je eraan doen? Misschien willen we ook wel gewoon te veel. Daar moet een prijs voor betaald worden.
We
'moeten' te veel, we willen te veel. De mogelijkheden zijn onbeperkt,
er zijn geen grenzen meer. Je kunt je verlamd voelen door de grote
hoeveelheid informatie die beschikbaar is, 24 uur per dag. Je ziet zo
veel, er kan zo veel. Dan vraag ik me af, haal ik er alles eruit wat er
in zit? Of kan ik nog meer doen? De druk is te hoog. Je ziet mensen om
je heen die beter zijn, dat kan frustrerend werken. Dus nog maar een
tandje hoger, nog harder werken.
Zelf kan ik het nog loslaten, maar deze documentaire laat goed zien hoe
het kan gaan als je je compleet laat meeslepen door deze gevoelens. Een
aantal mensen uit deze documentaire is afhankelijk van antidepressiva.
Zonder deze medicijnen functioneren ze niet meer. Is dit echt een
probleem van twintigers en kunnen we het loslaten als we ouder zijn?
Kunnen we als vijftiger straks zeggen, waarover heb ik me toch druk
gemaakt? Dat hopen we toch maar.
Reageren
Dutch Cowgirls TV
Laatste reacties
- Atelcom Monte Carlo: Dear, We are ...
- Marco de Rijk: Beste, Onze dochter ...
- Goedkope vliegtick..: Is toch een l...
- Alexandra: Príjzig????? Vijftig eur...
- Erik Wiese: Zie hier 18 Elfstedento...
- Malu: Moeten met name de Dutch Cowb...
- Tessa: @Irene: ja, was ik vergeten ...
- Irene: Ik weet nog een heel goed va...
- Irene: Valentijn kan ook goed fout ...
- Irene: Hoop wel dat het fair trade ...
Tagcloud
advertentie flickr h&m sinterklaas dance huwelijk volkskrant dutch armoede mvo chrome koffie jillz iphone 4 fietsen ad wonen silicon valley 90s entrepreneur marissa mayer website social networking studenten gadget internet tasjes doelgroep bloggers weblog drank zomer retro t-mobile brand adverteerders kind steve jobs bavaria studentMeest gelezen
- » Een hamburger met een boods... (18393)
- » De kracht van fotoshop (17794)
- » Fashionable in de sportschool (14541)
- » Pinterest: online moodboard... (13604)
- » Muppets nemen Albert Heijn ... (13518)













![Catfish: That other Facebook Movie [TRAILER]](http://img.youtube.com/vi/AFKe75Q6eVw/default.jpg)


























Reacties (3)
Ja heb m ook gezien! Riep meteen wat vragen bij mezelf op maar kan het net als jij nog goed relativeren. Denk dat een goede balans tussen werk en prive van zeer groot belang is! Zou deze docu zeker aanraden aan alle hardwerkerkende jongvolwassenen!
Thu 12 Aug 2010, 13:22
Dit is zo een wrede docu. Ik denk dat het een epidemie aan het worden is. Dit kijken geeft jezelf al een voorsprong :)
Fri 24 Sep 2010, 22:00
‘Als je iets doet, dan wil je er toch heel goed in zijn? Als je dat niet bent dan moet je iets vinden waar je beter in bent dan anderen.’ De maatschappij is veranderd, dit is de tijd van oneindige mogelijkheden en vele kansen.. Nee, de tijd van te véél mogelijkheden en kansen! En deze kansen moet je allemaal aannemen. De meritocratie, een maatschappijmodel waarin de sociaal-economische status word gebaseerd op verdiensten, bevestigd dit. Hierbij moet je denken aan capaciteiten, politieke ervaring en diploma’s die je hebt. Zonder ben je tegenwoordig weinig waard.
Mensen verdwalen bij het maken van keuzes, men wil te veel en het is nooit genoeg. Er zijn zoveel mogelijkheden waarmee je iets kunt bereiken, als dit niet lukt verwijt men dit zichzelf. Mensen zijn bang om niet te kunnen voldoen aan het succesideaal van onze samenleving. Wat maakt dit ideaal nou zo belangrijk? Waarom is de drang hier aan te voldoen zo groot? De omgeving moet trots op je kunnen zijn. Mensen gebruiken geld, roem en invloed als middel om liefde te verkrijgen, aldus de theorie van schrijver en filosoof Alain de Botton. Zou gebrek aan liefde dan een verklaring kunnen zijn? Niet heel vreemd, in een individualistische samenleving als deze. Aan de verwachtingen die een ander van je heeft wil dan toch iedereen voldoen?
Men wil zichzelf kunnen identificeren met de persoon met de hoge status. Het sociaal mediagebruik heeft hier een negatieve invloed op. De ‘Facebook depressie’ is een nieuw fenomeen. Zoals in de documentaire naar voren komt gaan mensen zichzelf vergelijken met andermans levens die op Facebook en Twitter zoveel interessanter lijken dan dat ze werkelijk zijn. Dat het beeld wat je van een ander hebt vaak niet klopt komt ook naar voren in het assimilatie -contrastprincipe, waarmee word bedoeld dat het verschil tussen categorieën en groepen word overschat. We houden onszelf en elkaar voor de gek. Is dit de essentie van het leven? Zou gewoon gelukkig zijn niet veel simpeler kunnen? Is het nou werkelijk zo belangrijk wat de rest van ons vind? Stress, onzekerheid, psychische klachten, depressies... Weegt dit op tegen het geluk van het iets gepresteerd moeten hebben? Het hebben van een hoge status? Denk je nou echt, is dat alles wat we wilden? Nee, ik denk het niet.
Mon 16 May 2011, 19:53