Liefde tussen krant en lezer is bekoeld

Vorig artikel Volgend artikel

Het rapport Brinkman (de volgende editie) heeft weer een paar aardige proefballonnetjes het veld ingestuurd. Van een nogal absurd idee voor een internettax van 2 euro per maand per burger tot het huidige voorstel voor een ‘contentpolitie’ van de heer Atsma CDA.

Leuke snacks voor de pers, maar ik vroeg me af waar het brinkman rapport nu echt over gaat.  Kijkend naar de cijfers in het rapport Brinkman wordt duidelijk dat de kranten in grote mate de aansluiting met haar “achterban’ de lezers aan het verliezen is.

Liefde tussen krant en lezer is bekoeld

Urgentie en tempo: De belangrijkste kentering waar een papieren versie van het nieuws nooit tegen kan vechten is de verwording van het web tot een ‘realtime’ informatie leverancier.

Fuzzy en razendsnel: Via online sharingsdiensten als twitter en de sociale netwerken en daaraan gekoppelde toeleveranciers, zoals diensten die het mogelijk maken vrijwel direct foto’s en video te posten neemt de stroom aan beschikbaar materiaal exponentieel toe. Tegelijk beschikt het realtime web (nog) niet over verificatie en validering van aangeboden nieuwsmateriaal. De recente ontwikkelingen in Iran en de rol die sociale media als twitter hierin spelen illustreert duidelijk dit probleem. Er komt van diverse totaal onduidelijke bronnen materiaal binnen.

Voordat het materiaal geverifieerd kan worden (bijvoorbeeld de Neda video) is het al razendsnel verspreid over de netwerken. De opinievorming en weging komt na het feit, in plaats van ervoor. En dat is precies waar de “klassieke” journalisten hun rol moeten gaan opeisen. Het publiek heeft behoefte aan reflectie op de informatie die tot ze komt via het realtime web. Informatie moet gewogen en gevalideerd worden, mensen willen weten waar ze aan toe zijn. Die rol eisen de huidige journalisten veel te weinig op. Bovendien is de reactie vaak te traag. Het tempo moet ook omhoog voor de traditionele journalist.

De nieuwe rol van de journalist:
De taak van journalist is er  nog steeds een van kritisch oog, validering en toetsing van de door diverse bronnen aangeleverde informatie: het klassieke hoor en wederhoor, de afweging en toonzetting om nieuws te brengen. Dit onderdeel van het professioneel journaille blijft bestaan, sterker nog in een wereld vol ongefilterde bronnen zijn er lichtbakens nodig waarop de democratie en haar burgers kunnen aansturen als het gaat om het perspectief en informatie over de wereld om hen heen. Een wereld die steeds complexer wordt, en diverse gemeenschappen zich vormen en kris kras over en door elkaar heen bewegen, locaal, landelijk, maar zeker ook dwars over landsgrenzen heen..

De nieuwsgebruiker centraal:
Verplaats je eens in de gebruiker als nieuwsleverancier zou ik zeggen. Bedenk hoeveel aanbod aan informatie er beschikbaar is en hoe verwarrend het kan zijn om de vinger ergens op te leggen. In de HCI (human computer interfaces) is op dit moment een belangrijke stroming aan het ontstaan, die gericht is op het ontwikkelen van producten en diensten vanuit de gebruiker, user centred (UX) design. Hierbij worden dit soort gevoelens van verwarring zoals hierboven beschreven als uitgangspunt genomen om te bekijken hoe je een dienst kunt ontwikkelen die dit ‘gevoelde’ probleem voor mensen gaat oplossen.

Ik vermoed dat dit een 360 graden andere benadering is dan men op dit moment nieuws formats ontwikkeld. Toch ben ik hier een sterk voorstander van. Niet om nieuws vraaggericht te maken, wel om de nieuwslevering te vormen naar de informatiebehoeften van het publiek. Daar speelt context een belangrijke rol in. Wat voor waarde heeft nieuws voor een gebruiker op een bepaald moment en binnen een bepaalde context? En daar ligt dus ook de vertaalslag naar zinnige exploitatiemodellen.

You don’t love me any more..: Het brinkman rapport laat een sterke neergang zien in de relatie van de nieuwsleveranciers en haar publiek. De aansluiting op behoeften van de gebruiker wordt niet gemaakt en de (gevoelde) meerwaarde wordt niet verkregen door een nieuwsconsument. Waardoor de exploitatie, uiteraard  ook een sterke neergang laat zien. Dit ligt niet alleen maar aan het feit dat er aggregators actief zijn die nieuwsfeeds uit andere bronnen verzamelen. Er komen alleen maar meer ‘nieuwsfeeds’ bij. En dus ook de noodzaak op dit materiaal goede wegingen te maken.

In mijn mening de taak van de professionele journalist, om te valideren en op onderzoek uit te gaan. Het verschil in waarde tussen ‘real time’ informatie van het web en een sterk journalistiek product is de directe relevantie voor mij en de betrouwbaarheid van de informatie. Daar heb ik best wat voor over.

Omroep-Pers: Het is zinnig om de eventuele concurrentievervalsende werking op de nieuwsmarkt van een door de overheid gefinancierde publieke omroep op de situatie in de markt te bekijken. Toch is het toespitsen van de discussie over een neergaande markt voor de dagbladpers en het in de schuldenbank plaatsen van de publieke omroep wel een heel versimpelde weergave van de werkelijkheid. De problemen van de Nederlandse Dagbladpers zijn niet veroorzaakt door de Publieke Omroep.

Daar waar de publieke omroepen de handschoen hebben opgenomen en al jaren actief zijn om de relatie met hun diverse achterbannen via diverse platformen (en dus ook internet en mobiel) te bestendigen, hebben de krantenconcerns een opportunistische  uitverkoop gehouden. En hebben de heren van de krant de riante hieraan gekoppelde bonussen hiervoor geïncasseerd,  onderwijl hun redacties spoorloos in de koplampen van het internet starend achterlatend. Daar nu de publieke omroep de zwarte piet voor toespelen vind ik geen “level playing field”! Goed het is achterom kijken, dus samenwerkingen moeten zeker onderzocht worden en het delen van materiaal lijkt me zeker nuttig.

Monique de Haas

Reageren is uitgeschakeld omdat er geen cookies opgeslagen worden.

Cookies toestaan Meer informatie over cookies