Kranten in paniek?

Steven Swartz vindt het welletjes geweest met de lage prijzen die consumenten betalen voor de krant. De krantenindustrie heeft het zwaar en de lezers moeten na al die jaren van ‘te lage prijzen’, maar eens de ‘échte kosten’ betalen.

Aparte manier van redeneren is het wel een beetje. Werkt marktwerking niet precies andersom? Hoe meer vraag dan aanbod, des te hoger de prijs? Je kunt natuurlijk ook zeggen: er zijn nog zo weinig mensen in het product geïnteresseerd dat het een nicheproduct is geworden en die producten kenmerken zich vaak door hun hoge prijzen…

Ons grote voorbeeld van de vrije marktwerking, onze vrienden uit de US, vragen zich af of een krant überhaupt nog commercieel kan functioneren. Misschien moeten krantenbedrijven wel als non-profits verder waarbij ze afhankelijk zijn van donaties van rijke mensen, bedrijven en andere instanties die nog een potje geld over hebben.

Om een krant als de New York Times te runnen met donaties, is er een fund nodig van rond de $5 miljard, volgens David Swensen, Chief Investment Officer aan Yale University.

Een behoorlijk bedrag! Sceptici vragen zich daarom ook af of het realistisch is dit in deze tijd op te halen.

Dichterbij, in ons eigen Nederland, trekt krantenconcern Telegraaf Media Groep ook aan de noodrem. Die van de STER, wel te verstaan. Stoppen met die reclame op de publieke omroep, dat werkt marktverstorend, is de boodschap. “De prijs van reclame op radio en televisie is in Nederland laag omdat de publieke omroep hiermee niet haar totale kosten van meer dan €700 miljoen hoeft te dekken. Het gevolg is dat daardoor ook de advertentietarieven van commerciële omroepen SBS en RTL relatief gedrukt worden. De totale mediamarkt en dus ook de advertentietarieven van dagbladen zijn daardoor oneigenlijk laag.”, aldus topman Ad Swartjes.

Ook van staatssteun voor de krantensector is sprake. Swartjes verklaart hier overigens een tegenstander van te zijn.

Een leuke nieuwe toepassing om geld te verdienen voor kranten online is de dienst Kachingle. De manier waarop Hella Hueck in haar blog beschrijft hoe kranten op deze – nog niet gelanceerde – dienst duiken, geeft te meer aan dat de industrie zoekende is.

Komen deze overlevingsdenkrichtingen nu voort uit paniekvoetbal? Of zijn het aanzetten tot creatieve geniale oplossingen?