Mobieltje aanleiding bloedige strijd in Congo

Vorig artikel Volgend artikel

De strijd in Congo is weer opgelaaid en de media berichten er regelmatig over. Ik moet toegeven dat ik dan ga zappen of de bladzijde omsla als ik de koppen zie. Eigenlijk wil ik niet geconfronteerd worden met deze ellende. Ik kan er toch niets aan doen. Het klinkt hard, maar ik denk dat ik niet de enige ben die die houding heeft. Vanavond zag ik een reportage bij Netwerk. Boodschap: De strijd in Congo gaat onder andere om de macht over de Coltan-mijnen. Coltan is een belangrijke grondstof voor mobieltjes en laptops en daar wordt veel geld mee verdiend. Slik...

Mobieltje aanleiding bloedige strijd in Congo

Daar word ik, vanuit mijn comfortabele plek op de bank, direct betrokken bij de ellende in Congo. Met veel plezier heb ik van de week mijn nieuwste mobieltje uitgepakt en op mijn verlanglijstje staat zo'n leuk klein laptopje. De reportage laat zien hoe onder andere kinderen de Coltan uit de mijnen hakken. Angstige dorpsbewoners die rennen om uit handen te blijven van de rebellen. Dreigende mannen met grote geweren die de boel in de gaten houden. Ook nog wat beelden van de bloedige strijd tussen de Tutsi's en de Hutu's er door heen (het zijn vooral rebellen uit Rwanda die de strijd voeren met het leger van Congo) . En ik voel me schuldig. Net zo schuldig voelde ik me bij de beelden van Indiaase kinderhandjes die verminkt zijn door het winnen van koper en andere vieze stoffen uit door ons afgedankte electronica. Wat moet ik met dit schuld gevoel? Al die leuke gadgets maken mijn leven wel plezierig. Ik kan prima zonder, maar wil ik dat? Nee... Bij deze dan een oproep aan de industrie om een alternatief te vinden voor Coltan. Zal het zin hebben?

Reageren is uitgeschakeld omdat er geen cookies opgeslagen worden.

Cookies toestaan Meer informatie over cookies