Verdrietig, boos en eenzaam; Kinderen over ouders met smartphones

Vorig artikel Volgend artikel

Dankzij de smartphone zijn we mobieler dan ooit. We zijn zelfs zo mobiel dat we soms op onze omgeving vergeten te letten. Hoe vaak zie je immers niet iemand met één kilometer per uur en het hoofd gebogen over straat sjokken, innig verstrengeld met zijn telefoon? Ook kinderen is het niet ontgaan. Sommigen van hen klagen steen en been over afwezige ouders, die met afzijdig hoofdknikken de opvoeding afdoende achten. Ondertussen kunnen ze zelf niet meer goed in de les opletten doordat ze continu zijn afgeleid door de mobiele technologie in het onderwijs. Hoe erg is het?

Verdrietig, boos en eenzaam; Kinderen over ouders met smartphones

Ernstige situatie

Hoewel de bovenstaande alinea niet geheel van enige ironie verstoken is, is er wel degelijk sprake van een probleem. Opvoedkundigen en psychologen zien met lede ogen aan hoe niet alleen de kinderen, maar ook hun ouders te veel tijd met hun mobiele gadgets doorbrengen. Dr. Jenny Radesky, een Amerikaanse pedagoge, heeft opgemerkt dat die schermverslaving de band tussen kind en ouder kan verstoren.

Hoewel haar onderzoek zeker geen wetenschappelijke inslag heeft, mogen we wel aannemen dat Radesky weet waar ze het over heeft. Ze concludeert dat een gebrek aan ouderlijke aandacht hyperactiviteit en een leerachterstand veroorzaakt. Met name jonge kinderen leren namelijk veel aan de hand van mimiek. Wanneer een baby gekke bekken naar zijn vader trekt, terwijl die zijn e-mail checkt en filmpjes kijkt, krijgt het kind geen terugkoppeling. Dat schaadt zijn ontwikkeling.

Niet alleen de mimiek, maar ook opvoedkundige correcties lijden onder deze ontwikkeling. Radesky concludeerde ook dat ouders die tijdens het eten al hun aandacht aan bijvoorbeeld hun nieuwste iPhone 5S besteden, hun kind niet corrigeerden wanneer dat zich misdroeg. Een gebrek aan grenzen levert een onwenselijke pedagogische situatie op en veroorzaakt verwarring, onzekerheid en woede in het kind.

Leerproblemen

Leerkrachten stellen keer op keer vast dat de Nederlandse leerling niet zo gemotiveerd is als hij zou moeten zijn. Dat gebrek aan motivatie vloeit voor een groot deel voort uit de overdaad aan informatie die tablets en smartphones in de les bieden. Hoewel de technologische snufjes meer kunnen dan het oude, vertrouwde schoolbord, werken al die kleuren, geluiden en flitsende animaties kennelijk averechts.

De Amerikaanse psychologe Catherine Steiner-Adair voerde onlangs een onderzoek uit waarbij ze kinderen vroeg naar het smartphonegebruik van hun ouders. De conclusies zijn niet voor de poes. Veel kinderen hebben heel goed door dat hun ouders zich er met de Franse slag van af maken en ze weten ook heel goed dat die tablets en smartphones de boosdoener zijn. Veelal gebruikten ze woorden als 'verdrietig', 'boos' en 'eenzaam' om aan te geven hoe ze zich voelden. Het mag duidelijk zijn dat ouders er wellicht goed aan doen de gadgets te laten voor wat ze zijn en meer tijd doorbrengen met hun kroost in plaats van hun agenda.

Reageren is uitgeschakeld omdat er geen cookies opgeslagen worden.

Cookies toestaan Meer informatie over cookies