Babylon AD: Vin Diesel is back

Toorop (Vin Diesel) is een huurling, die in het Rusland van de toekomst op brute wijze wordt verzocht een jonge dame (Mélanie Thierry) te escorteren naar de VS. Dat betekent een spannende tocht over de gesloten grens, een geheime overtocht via duikboot en een belaagde route door zwaar bewaakt sneeuwgebied om dan uiteindelijk in het bevrijde land nog een complot tegen het lijf te lopen.

Waarom ze niet in haar klooster in Rusland kan blijven is omdat de dame in kwestie de allerbeste medische zorg nodig heeft en dat kan in deze toekomstwereld alleen in de VS. Vanuit duistere, criminele armoede moet hij met zijn vrachtje in het stralende en welvarende Amerika zien te komen, onderwijl belaagd door een commerciële organisatie die zich kerk noemt en een machtige maffioso (een extreem lelijke Gerard Depardieu) die zich zorgen maakt om zijn investeringen.

Babylon AD is geen slechte film, hij is... vreemd. En dat zeg ik als fervent SF-liefhebber. De cliché's vliegen je om de oren. De ruwe bolster, blanke pit redt de engelachtige maagd. Haar Aziatische chaperonne (Michelle Yeoh) is uiteraard een expert in Oosterse vechtkunsten. De slechterik is zeldzaam leiijk en dol op mooie vrouwen. De andere slechterik is een koelbloedig secreet en de wetenschapper... Nou ja, ga dat zien.

Als je denkt dat je het allemaal wel weet wordt de film pas echt bizar. De dialogen zijn soms te belachelijk voor woorden, de manier waarop Vin Diesel ze brengt - ach ja, zoals hij dat altijd doet. Toonloos, met zo'n diepe rommel vanuit zijn uiterst fijn ontwikkelde buikspieren. De plot is uiterst vergezocht. Ik bedoel, de rol van de vrouwelijke hoofdpersoon is om een nieuwe messias ter wereld te brengen. Of is het misschien toch een dodelijk virus? In ieder geval is ze geen zelfstandig denkende vrouw met een eigen leven. Misschien is ze daarom zo engelachtig mooi.

En toch... Ik vond het een leuke film. Lekker veel actie, een fijn sublijntje van hoe kerken kunnen verdienen aan religie, grappige gadgets. Wanneer Toorop een landkaart uit z'n tas trekt en hem bedient als een iPhone (swipe etc), moest ik wel even glimlachen. Ook de televisieschermen die alleen maar Google News tonen vond ik een aardige grap. De laatste tien minuten dreven me tot razernij, alsook de slotzin, maar toch... Geinig, gewoon. Babylon AD blijft hangen, ook al weet ik niet of dat is omdat ik hem zo vreselijk vond of zo lekker.

Babylon AD is vanaf 25 september te zien in de bioscoop.