Green Fashion: Jute zak of Haute Couture?

Vorig artikel Volgend artikel

Het Amsterdam Sustainability Institute for Fashion and Fabrics (ASIFF) is een nieuw instituut op het gebied van duurzaamheid voor professionals werkzaam in de modebranche. Tijdens fashion week 2009 werd dit instituut gelanceerd. ASIFF dient onder andere als platform en verricht onderzoek op het gebied van duurzaamheid. Dit doet ASIFF niet alleen op individueel bedrijfsniveau, maar ook op het niveau van de gehele keten.

Green Fashion: Jute zak of Haute Couture?

Bij mijn afstudeerproject voor een grote tassenonderneming in Noord-Nederland is het doel, de hollandse modebewuste vrouw met een groene pijl exact in het hart te schieten. Kijk, ik weet dat het een hit is, dat mensen zich bewuster zijn van duurzaamheid en de verantwoordelijkheid van corporate concerns. En een instituut als ASIFF is noodzakelijk, maar wat gebeurt er met de tas? En nog belangrijker wat gebeurt er met onze fashion en style? Dat is de reactie van eenieder die ik mijn project heb voorgelegd.

Het ASIFF instituut richt zich op vragen als: hoe kan het transport duurzamer en goedkoper worden ingericht? Welke duurzame verfstoffen kunnen op een grote schaal worden toegepast? Hoe kan textiel zo worden ontworpen dat de recycling ook beter kan? ASIFF ziet duurzaamheid namelijk als een kans om kosten te besparen, een betere marktpositie te verwerven en internationaal sterker te staan.



Kijk ik wil dat het hele proces van de fashionhouses waarbij ik koop transparant is. Dan wil ik er niet altijd over na moeten denken, maar de concerns die ik mijn zakcentjes geef zijn wel genoodzaakt mij te laten weten wat zij doen, als ik daarom vraag. Maar de dertigjarige die niet de neiging heeft de wereld te verbeteren, zeg maar gerust de meerderheid, wil een ‘look of style’ om status. Groen of niet. Die meerwaarde, het stukje waar je meer voor wilt betalen, moet gekoppeld worden aan maatschappelijk verantwoord. Misschien niet andersom.

De modebijbel ‘VOQUE’ begrijpt goed waarom de modeindustrie zo’n krachtig instituut is, omdat wij onszelf een gevoel willen aankopen wat alleen met onszelf te maken heeft. Anna Wintour, hoofdredactrice VOQUE, meldt in haar documentaire ‘ The September Issue, dat Fashion een fenomeen is waar veel mensen bang voor zijn. Het creёrt namelijk een wereld om ons heen. “Mode is een tool voor mensen om vooruit te kijken en niet achteruit”, aldus de veel gevreesde Anna.

Style staat vaak voor iets, of je nu het alpha vrouwtje, een baglady of een supermodel wilt zijn. Het is van jou en is een verlengde van jou. Duurzaamheid en MVO moeten dat niet doden. Wij willen een ladybag en geen rugzak. Deze levensbehoefte kan men niet van ons afnemen. En ook van de mannen niet neem ik aan. Het mannen mode gedrag trek ik even gelijk met de aankoop van een auto. Bij een aankoop (wat ik nu even aanneem als de verantwoordelijkheid van de kerel) is het ‘status’ aspect net een streepje belangrijker dan kwaliteit. Dat gaat niet weg. Dat blijft.

Het duurzame moet aangepakt worden bij de bron, de creatievelingen die ons geboortepakje kleden. Wat kunnen ze ons teruggeven? Het is zo jammer dat het duurzame van mode zich altijd beperkt tot productie en logistiek. Los van dit alles vind ik dat ASIFF een geweldig initiatiefnemer is. De modeindustrie is de belangrijkste werkgever van de wereld en iedereen die zijn of haar verantwoordelijk daarin ziet is voor mij al mode prinses (of prins).

Barbara van Brug

Reageren is uitgeschakeld omdat er geen cookies opgeslagen worden.

Cookies toestaan Meer informatie over cookies