Watchmen: bloedmooi, bloot, grimmig

Vorig artikel Volgend artikel

Een van de hoofdpersonages in Watchmen is een grote blauwe naakte man met goddelijke kwaliteiten. Tijd en ruimte zijn manipuleerbaar voor hem. Hij is een verongelukte wetenschapper die alle materie ontstegen is en diepzinnige dingen zegt, terwijl de wereld ten onder dreigt te gaan in een kernoorlog. Zal hij de mensheid redden of vernietigen? Kan het hem eigenlijk wel iets schelen?

Watchmen: bloedmooi, bloot, grimmig

Watchmen is geen makkelijke film en snijdt zware kwesties aan over de aard en toekomst van de mensheid, maar ik bleef toch heel lang hangen in de vraag wat er nu aan dat formidabele lichaam gephotoshopt was en wat niet. Want genoeg “full frontal male nudity” in Watchmen, voor een Amerikaanse film zeker. Het is te oppervlakkig om het daar over te hebben natuurlijk. De verfilming van deze “beste grafische roman aller tijden” verdient ook zeker meer commentaar dan dat op het aanwezige mannelijke vlees. Maar ik wilde het tóch even melden, want hoe vaak krijg je de kans?

Alhoewel ik de strip een paar jaar geleden heb gelezen, was ik toch verrast over de hoeveelheid bruut geweld in de film. Als een echte meid trok ik een paar keer mijn trui voor mijn ogen en toch kreeg ik nog voldoende gebroken botten en bloedspetters op het netvlies. Visueel is de film adembenemend, zeker op het enorme scherm van het Imax-theater. Het geluid is ook overweldigend. En eigenlijk het verhaal ook, maar net als na het lezen van de strip, bleef ik een beetje vertwijfeld achter over wat ik nu eigenlijk had gezien. Het verhaal is behoorlijk complex.

De Watchmen zijn mensen in superheldenkostuums die het kwaad bestrijden, in een wereld in de jaren tachtig die op de onze lijkt maar het niet is. Dankzij de blauwe man, Dr. Manhattan, won de VS de Vietnamoorlog en alles is net even anders. De Koude Oorlog dreigt als in onze jaren zestig en Nixon is voor de derde keer herkozen tot president.

Terwijl de wapenwedloop gierend uit de klauw loopt en de VS meer dan bereid is Dr. Manhattan in te zetten als wapen, alsook kruisraketten, dunt het inmiddels gepensioneerde clubje Watchmen sterk uit. Daaromheen sluipt Rorschach, een nog actieve misdaadbestrijder met een geweldig masker. Hij verafschuwt de inactieve Watchmen, maar waarschuwt ze toch dat iemand superhelden vermoord. Denkt hij. En dan wordt het ingewikkeld, want de relaties tussen de Watchmen onderling komen uitgebreid aan bod, het verhaal en de rol van Dr. Manhattan worden langzaam duidelijk en over al die verhalen heen, spelen de grote lijnen van de mogelijke vernietiging van de aarde en de noodzaak tot alternatieve energie.

Het is om gek van te worden en onmogelijk in een paar honderd woorden te recenseren. Ik heb ook geen idee of het allemaal wel te volgen is voor iemand die de strip niet gelezen heeft. Vast wel. Als je maar niet denkt dat je een gezellig SpiderMan-achtig verhaal krijgt. Watchmen is grimmig, spectaculair, gruwelijk, prachtig en eigenlijk een beetje te veel. Tweeënhalf uur van voortdenderend visueel geweld, waarin verhaal op verhaal gestapeld wordt. Het is even opletten. Of gewoon genieten van de mooie, zij het frequent bloeddoordrenkte, plaatjes.

PS: die maniakale moordenaar met de Smiley-button is inderdaad die schattige Danny Duquette uit Grey's Anatomy. Awww....

Karina Meerman

werkt sinds 1999 als freelance journalist en tekstschrijver voor customer media en B2B. Noemt zich tegenwoordig ook 'storyteller' omdat het hip is, maar...

Reageren is uitgeschakeld omdat er geen cookies opgeslagen worden.

Cookies toestaan Meer informatie over cookies