Enders Game: Sci-Fi in Real Life

Rare sciencefiction in 1977, een snel groeiende en interessante studierichting in 2009. Ender's Game is een utopisch boek. Utopisch omdat de waarden van morgen worden beschreven: het respect en de aandacht van de zwerm. “They didn’t need money, they needed respect, and that they could earn. With false names, on the right nets they could be anybody”.

Prachtig omdat het de kern raakt van de paradigmaverschuiving van oppotten (geld, groei) naar ontpotten (aandacht, delen) en dit wel eens de fundamentele verandering in ons denken over de economie kan zijn.

Een schrijnend boek ook. Omdat de kindsoldaten, nadat ze klaar zijn dan met het spelenderwijs uitmoorden van een eng volk, doorkrijgen dat de simulatie geen spel was maar werkelijkheid. En wegkwijnen van twijfel en schuldgevoel. Heerlijk omdat  het (misschien) toch nog goed komt. En de Queen of Hyves gered blijkt. Hyves is een van de verschroeide planeten en de koningin de bron van honing en hoop, de bron van de buzz. Ja, Hyves, de hype van 2008.

Een fantastisch en visionair boek omdat Scott Card dit schreef in 1977, jaren voor Google, decennia voor hyves of buzz-marketing en eeuwen voor het serieus doorbreken van het serious gamen.

Een voorspellend boek ervoer ik aan den lijve, toen ik gisteren mee mocht testen in een game voor kinderen van 8 tot 10. Want wie wil er nou niet spelen dat je negen bent en ondertussen eindelijk leert tiepen met tien vingers?