Retro-gadget test: Tamagotchi!

Vorig artikel Volgend artikel

Met alle iPhone, Wii en PSP om je heen kan een mens soms verlangen naar de goeie ouwe tijd, toen je oma nog geen blog had en het scherm van je mobieltje nog gewoon zwart-wit was.

In een melancholische bui dacht ik onlangs terug aan de prachtige zomer van 1996, toen ik op het schoolplein de blits maakte met mijn splinternieuwe groene Tamagotchi. En verdomd, op Marktplaats vond ik een prachtig roze exemplaar. Is het eivormige vriendje nog steeds leuk? Een test!

Retro-gadget test: Tamagotchi!

Als ik het eitje aanzet wordt een zwart propje geboren, wat de baby-fase van het beest moet voorstellen. Het beestje vraagt meteen om een drie-letterige naam(drie-letterig! Meer past niet in het scherm!), en zo wordt het propje tot Bob gedoopt. Ik moet mijn ogen echt even laten wennen aan het blokkige, tweekleurige scherm. Zucht, wat zijn we verwend met kleurenschermen...

De kleine Bob heeft gelijk aandacht nodig, te zien aan een piepklein icoontje onder in beeld. Honger! Bij deze functie komt het eerste probleem om de hoek kijken: wat in hemelsnaam stellen de twee voedingsopties voor waaruit ik kan kiezen?! De twee grillige figuren moeten volgens de handleiding een gezonde snack en een zuurtje voorstellen. Maar wat is wat? Ik wil geen obesitas-kuiken! Gefrustreerd kies ik de eerste, en Bob is gelukkig blij met zijn ondefinieerbare voedsel.

Bob en ik kunnen ook samen een spelletje spelen. Bob springt heen en weer, en ik moet op het juiste moment op een knopje drukken. Niet echt origineel...
Als ik dit niet doe wordt hij boos en ziek, en ongetwijfeld een irritante puber-Tamagotchi. Wat ervoor zorgt dat Bob nog meer piept. Dit dient absoluut vermeden te worden aangezien ik de piepjes nu al redelijk beu ben. Gelukkig kun je het beest ook disciplineren, maar dat doe ik maar niet te vaak. Die arme Bob heeft al zo weinig pixels, zielig!

Wat even wennen is, is het feit dat er maar drie kleine knopjes op het apparaatje zitten. Hiermee moet je bijvoorbeeld ook letters intypen, waardoor je een eeuwigheid bezig bent om de juiste letter te vinden. Het menu is wel helder, maar heel erg klein. Goed kijken dus!

Opvallend feit: op de Tamagotchi zit tot mijn verbazing een functie waarmee ik hem via infra-rood kan verbinden met een andere Tamagotchi. Ik kan me niet herinneren dat mijn oude eitje deze functie had! Blijkbaar werd de B-versie van Bluetooth toen ook al in speelgoed verwerkt... Ik heb meer dan tien jaar later zowaar een luxere Tamagotchi gevonden! Go Bob!

Pluspunten: prijs(op Marktplaats heb je voor €7,50  al een originele Tamagotchi!), formaat, slaapstand zonder geluid, heerlijk retro-scherm, leuke reacties.
Minpunten: geluid, onherkenbare figuren in beeld, het spelletje, knopjes die duidelijk voor heel kleine handen zijn gemaakt.

Conclusie: Tamagotchi is nog steeds erg grappig speelgoed, ondanks dat het na een tijdje gaat vervelen. Elke gadgetfreak zou er één moeten hebben, al is het om de reacties van de omgeving ☺. Het wachten is op een mobieltje waar een digi-huisdier in zit, want het idee is nog steeds hartstikke leuk. Of is dit er al?
Het zou trouwens leuk zijn als ik iemand zou tegenkomen die ook een infrarood-Tamagotchi heeft! Dus schaf er één aan, dan kunnen we gezellig infraroden!

Weten jullie nog meer leuke retro-gadgets?

Michelle Gulickx

Reageren is uitgeschakeld omdat er geen cookies opgeslagen worden.

Cookies toestaan Meer informatie over cookies