GGD#5 Things we learn from a fly

Hoogleraar Hester Bijl van de TU Delft kwam praten over de dingen die de faculteit aeronautica heeft geleerd “van een vlieg”. De wiskundige Bijl is een blije spreker die overduidelijk lol heeft in haar vakgebied: het berekenen van luchtstromen (fluid flows). Ze bewees dat het onderwerp niet uit maakt, zolang de spreker goed is.
Helaas heb ik lang niet alles begrepen van haar verhaal, als autodidact op het gebied van wiskunde (en wetenschap in het algemeen), maar toch bleef ik drie kwartier geboeid. Wat me vooral bijgebleven is, is dat de wiskunde tot voor kort niet kon bewijzen dat insecten kunnen vliegen. Pas sinds 1997 kunnen de complexe bewegingen van insectenvleugels enigszins worden gesimuleerd op de computer. De vleugeltjes (soms twee, soms vier, soms meer) bewegen niet alleen op en neer, maar roteren ook, buigen en draaien (“they flap with clap and fling”). Delft werkt aan steeds complexere algoritmen om de werkelijkheid te kunnen berekenen.
Beelden van de traag vliegende Delfly, een microvliegtuigje gebaseerd op een libelle, ontlokte blije kreetjes aan het publiek.

Wat ik verder nog geleerd heb:

• een wetenschapper in de VS bestudeert zijn hele leven al fruitvliegjes en zijn lab zit vol ontsnapte exemplaren;
• hoe kleiner de vleugels, hoe hoger de viscositeit van de lucht;
• kleine vliegtuigjes maken is moeilijker dan grote;
• de eerste Delfly was 45 cm lang, de huidige 10 cm, in 2010 hoopt men een Delfly nano van 5 cm te kunnen bouwen;
• de Delfly is een uitstekend cadeau voor geek girls.